Czytelnia - nasi święci i błogosławieni

Najmłodsi święci i błogosławieni Rodziny Salezjańskiej

Św. Dominik Savio

Dominik Savio miał 12 lat, gdy trafił do Oratorium. Od najmłodszych lat myślał o tym, aby zostać księdzem. Szybko zaczął się wyróżniać z tłumu "urwisów". Zażegnywał wybuchające wśród nich kłótnie i bijatyki. Zawsze pomagał potrzebującym. Z inicjatywy ks. Bosko podjął pracę apostolską wśród kolegów i nauczał religii młodszych od siebie. Mając niespełna 15 lat ciężko zachorował. Lekarze nie potrafili mu pomóc. Zmarł w 1857 r. Niebawem jego dawni koledzy odkryli, że modlitwa do niego jest bardzo pomocna w codziennych sprawach. W 1954 r. Dominik Savio został wpisany w poczet świętych. Jest patronem ministrantów i matek oczekujących potomstwa.

Bł. Laura Vicuña

Życie za nawrócenie matki
Bł. Laura Vicuna była córką chilijskiego żołnierza, który zmarł, gdy dziewczynka miała trzy lata. Po jego śmierci matka związała się z hodowcą koni, niejakim Manuelem Morą. Ich związek nie był pobłogosławiony przez Kościół. Laura, która kształciła się w szkole sióstr salezjanek, zaczęła rozumieć, że jej mama żyje w grzechu. Pragnęła złożyć Bogu ofiarę ze swego życia za jej nawrócenie. Miejscowość, w której mieściła się salezjańska szkoła została nawiedzona przez powódź. Mieszkańcy kilka nocy koczowali w przenikliwym zimnie. Wśród nich Laura, która potem poważnie zachorowała. Przed śmiercią zdążyła wyznać mamie, dlaczego umiera. Ta, wstrząśnięta wyznaniem córki, wstąpiła na drogę wiary i jedności z Jezusem.

Błogosławiona Piątka Poznańska

13 czerwca 1999 r. w Warszawie, Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił błogosławionymi pięciu wychowanków salezjańskiego oratorium w Poznaniu: Czesława Jóźwiaka (lat 23), Franciszka Kęsego (lat 22), Edwarda Kaźmierskiego (lat 23), Edwarda Klinika (lat 23), Jarogniewa Wojciechowskiego (lat 20). Czym zasłużyli sobie na taką godność? Byli zwykłymi chłopakami, młodymi i zdolnymi, ze swoimi marzeniami i planami na przyszłość. Świat stał przed nimi otworem. Połączyły ich nie tylko przyjaźń i oratorium, ale także wspólny, tragiczny los. Kiedy wybuchła II wojna światowa, walkę z okupantem uznali za swój obowiązek. Po nieudanej próbie zaciągnięcia się do wojska, rozpoczęli działalność konspiracyjną. Aresztowani we wrześniu 1940 r. za przynależność do Narodowej Organizacji Bojowej, przeszli przez kilka więzień w okupowanej Polsce i na terenach III Rzeszy. 24 sierpnia 1942 r. zginęli pod gilotyną w Dreźnie. Pozostawili po sobie listy, które wysyłali z więzienia do swoich rodzin i znajomych. Szczególnie wzruszające są te pisane na kilka minut przed śmiercią. Są one świadectwem ich niezwykłej wiary. Młodzi błogosławieni ofiarowali własne życie z miłości do Boga i Ojczyzny. Swoją bohaterską postawą pokazują, że są wartości, dla których warto poświęcić wszystko. Ich wspomnienie liturgiczne przypada 12 czerwca

Bł. Zefiryn Namuncurá

Zamiast wodza - kleryk
Zefiryn Namuncurá był synem wodza indiańskiego plemienia Araukanów w Argentynie. Miał przejąć przywództwo swego ludu. Ojciec powierzył wychowanie chłopca salezjańskim misjonarzom. Spotkanie z Bogiem okazało się dla Zefiryna przełomem. Postanowił zostać kapłanem i zanieść wiarę w Chrystusa swojemu ludowi. Niedoszły wódz indiański rozpoczął naukę w seminarium, a następnie wyjechał na studia do Rzymu. Niestety, był już chory na gruźlicę. Zmarł w 1905 r., mając 18 lat. W pamięci tych, którzy go znali, zapisał się jako młodzieniec niezwykle religijny. W 2007 r. papież Benedykt XVI ogłosił go błogosławionym.

Bł. August Czartoryski

August Czartoryski był potomkiem książęcej rodziny. Jego zamiarowi wstąpienia do salezjanów sprzeciwiła się rodzina. Ojciec widział w synu oficera. Później prośbie Augusta o przyjęcie do zakonu kilkakrotnie sprzeciwił się sam ks. Bosko. Chciał sprawdzić, czy arystokrata wytrwa w zamiarze rezygnacji z pałaców na rzecz ubóstwa i ciężkiej pracy. August Czartoryski przeszedł te próby i w 1892 r. otrzymał upragnione święcenia. Nie cieszył się jednak nimi długo. Zmarł rok później na gruźlicę mając 35 lat. W 2004 r. Ojciec Święty Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym.
http://www.nasza-arka.pl/2002/rozdzial.php?numer=1&rozdzial=10
©2013-2018 by Mateusz Białek
Do góry!