Czytelnia - czym jest oratorium?

1. Co to jest Oratorium?

Oratorium to miejsce codziennych spotkań dzieci i młodzieży. Jest dla nich:
  • podwórkiem,
  • szkołą,
  • parafią,
  • domem.
  1. Oratorium-Podwórko. To miejsce, w którym spotykają się przyjaciele. Może być to przyjaźń zarówno na jeden dzień, jak i na całe życie. Przyjaciele mogą się tutaj spotkać, porozmawiać, pobawić, czy pograć w jakąś grę. Zawsze wszyscy będą dobrze przyjęci.
  2. Oratorium-Szkoła. To miejsce, w którym dzieci i młodzież uczą się oraz przygotowują do przyszłego życia. Są tutaj prowadzone korepetycje, warsztaty, ale przede wszystkim chodzi o to, by nauczyć się niełatwej sztuki życia.
  3. Oratorium-Parafia. Oratorium to miejsce nie tylko zabawy i rozrywki, lecz także wspólnej modlitwy, spotkania z Bogiem, poznawania Go, przystępowania do sakramentów, czytania Słowa, słuchania katechez.
  4. Oratorium-Dom. Każdy kto tutaj przyjdzie, znajdzie atmosferę prawdziwego domu rodzinnego. Wiadomo, że w codziennym życiu zdarzają się różne sytuacje, ale dzieci i młodzież zawsze zastaną w oratorium otwarte drzwi, mogą przyjść, coś zjeść, ogrzać się.

2. Jak powstało pierwsze Oratorium?

Pewien chłopak mieszkający we Włoszech, Janek Bosko, bardzo szybko odkrył, że jego życiową misją będzie prowadzenie swoich kolegów do Boga. Zrozumiał, że jeśli chce to robić, powinien nie tylko proponować im wspólną modlitwę, ale także inne zajęcia, które oni lubią i na które czekają. Na podwórko swojego domu spraszał sąsiadów, by razem z nim mogli się bawić, uczestniczyć w jego występach żonglerskich, słuchać rozmaitych historii w długie zimowe wieczory. Na końcu spotkania zawsze była wspólna modlitwa, a młody Janek często powtarzał wszystkim niedzielne kazanie księdza. Tak rodziło się to, co później, już jako kapłan, nazywał Oratorium. Oficjalnie Oratorium narodziło się 8 grudnia 1841 r. w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP, kiedy Janek Bosko był młodym księdzem. Tego dnia spotkał w zakrystii kościoła Św. Franciszka z Asyżu, młodego, 15-letniego chłopca, Bartłomieja Garellego. Zapoznali się, chwilę porozmawiali, a przy końcu tej rozmowy Ksiądz Bosko przeprowadził krótką katechezę. W następną niedzielę do zakrystii przyszło już pięciu chłopaków, którzy szukali „tego wesołego księdza”, aby z nim pobyć. Po czterech latach do Oratorium przychodziło prawie 300 chłopców.

Oratorium to forma pracy z dziećmi i młodzieżą typowa dla salezjanek i salezjanów. Nie jest to jedynie jakieś miejsce, ale sposób w jaki prowadzą oni młodych do Boga: zawsze poprzez to, co przynosi młodym radość, poprzez dobre wypełnianie swoich obowiązków i ćwiczenie się w miłości bliźniego. Te trzy elementy, jakimi są radość, obowiązki i dobroć, stanowią salezjański, pochodzący od Księdza Bosko, przepis na świętość młodzieżową.
Por. http://sswm.org/strony-23/oratoria.htm
©2013-2018 by Mateusz Białek
Do góry!